Rob Riemen

Het boek van Riemen (1962) komt op een keerpunt. De auteur weet door te dringen tot de haarvaten van het Europese humanisme: ‘een traditie waarin de waardigheid van ieder menselijk individu centraal staat, en woorden als ‘‘wetenschap’’, ‘‘waarheid’’, ‘‘cultuur’’, ‘‘democratie’’ en ‘‘beschaving’’ in hun eigenlijke betekenis worden gekend en gecultiveerd’. 

[…]

Het boek eindig met een passage over wat de Muzen mensen schenken voor het voorbestaan van een beschaafde wereld waarin in vrede kan worden geleefd: onmisbare educatie die mensen bevrijdt. Bevrijdt van hun onwetendheid, vooroordelen, angsten kleingeestigheid, onvermogen zichzelf te uiten. ‘Het is de enige educatie die mensen weer kan doen beseffen wat ware grootheid is’, zo lezen we.

Lees de volledige bespreking hier.